Hoe is het gekomen?

Het leek Simone leuk om een keer vlees van eigen koe te eten en zo geschiedde. Paul zijn interesse was gewekt door het Hereford-ras met een mooi uiterlijk, vriendelijke karakter en makkelijk afkalven. We zijn gestart met een tweeling: Rine en Tine. Van hier uit breidde onze ‘veestapel’ steeds verder uit. De vaarskalfjes blijven aan en de stiertjes laten wij castreren tot os. In het voorjaar gaan de dieren de wei in, om zelf met die grote tongen het gras af te happen. Daar kalven onze koeien af, de kalfjes blijven zo lang mogelijk bij de moeder lopen om melk te drinken. In de winter is het gras op en wordt het land te nat en dan komen de koeien op stal te staan en krijgen ze kuilgras te eten en daarnaast een liksteen met mineralen. Medicijnen zijn niet nodig, omdat de dieren geen gezondheidsproblemen kennen.